นกปากห่าง story_asian


	หญิงสาว ชายหนุ่ม และนกปากห่าง เรื่อง/ถ่ายภาพ พอพล นนทภา เขียน ธันวาคม 2544
	วันนี้ชายหนุ่มมาดูนกที่นี่เพียงลำพัง จากหอดูนกชั้นสามเขาเหม่อมองไปทาง ทิศเหนือ ใจหวนคำนึงถึงเรื่องราวเมื่อสองปีก่อนเมื่อครั้งแรกที่รู้จักหญิงสาวของเขา ใหม่ๆ ครั้งนั้นเขาเคยพาเธอมาที่นี่ 1. ตอนนั้นหญิงสาวเริ่มสนใจดูนก ปกติเธอชอบแคมป์ปิ้งเดินป่าขนาดว่ายอดดอย เชียงดาวที่ว่าโหดนักหนาเธอก็ยังเคยบากบั่นไปจนถึง แต่ชายหนุ่มไม่พิศมัยการเป็น ผู้พิชิตเช่นนั้น เขามักคิดว่าบางที่ที่ไปยากแต่อาจไม่มีสิ่งใดให้ค้นหา เขาสนใจศึกษา และชอบดูชีวิตของเพื่อนร่วมโลกที่มีสองปีกมากกว่า และชายหนุ่มก็อยากให้หญิงสาว หันมาเป็นผู้ศึกษาชีวิตในธรรมชาติบ้าง เขาหวังว่าเมื่อเธอสนใจชีวิตในธรรมชาติรอบ ตัวระหว่างการเดินทางมากขึ้นเท่าใด ความหมายของการเดินทางก็จะยิ่งสมบูรณ์ มากขึ้นเท่านั้น....เพราะความหมายที่แท้จริงของการเดินทางมิใช่เพียงแค่หมายถึง การไปให้ถึงจุดหมาย วัดไผ่ล้อมอยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพ เขาชวนเธอมาดูอาณาจักรของนกปากห่าง ในบ่ายวันหนึ่งของเดือนธันวาคมปีนั้น"โอ้โห..นกเยอะขนาดนี้เลยหรือคะ" หญิงสาว อุทานขึ้นขณะเข้าสู่เขตวัด บริเวณภายในวัดในวันนั้นไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวเท่าใด นัก และแดดก็ไม่ร้อนดูร่มรื่นเป็นที่หย่อนใจทั้งคนและนก บนฟ้าสูงขึ้นไปนกปากห่าง หลายสิบตัวบินกางปีกร่อนวนมองดูคล้ายนักดิ่งพสุธา บนไม้ใหญ่แทบทุกต้นภายใน บริเวณวัดถูกจับจองและเบียดเสียดไปด้วยนกตัวโตสีขาวดำที่อพยพมาจากทางแถบ ประเทศบังคลาเทศเพื่อมาทำรังวางไข่และเลี้ยงลูกที่นี่

	นกปากห่างในช่วงผสมพันธุ์จะมีขนเป็นสีขาว(ถ่ายภาพในเดือนธันวาคม)
	บนลานจอดรถมีรถจอดอยู่ก่อนหน้าเพียงสองคัน เมื่อลงจากรถชายหนุ่มคว้า หมวกของเขาสวมไปยังศีรษะของหญิงสาว "คุณยังไม่มีหมวกใส่หมวกของผมก่อนก็แล้วกันเดี๋ยวนกอึใส่หัวแล้วคุณจะหมด สวย..ยิ่งไม่ค่อยสวยอยู่" เขาพูดกระเซ้า หญิงสาวหันมาค้อนแล้วหยิกไปที่เอว แต่เมื่อ เดินมาได้เพียงสองสามก้าวอึนกหยดแรกก็หล่นจากฟ้าลงมาบนพื้นถนนตรงหน้า "เชื่อรึยังละครับว่าที่นี่น่ะอึนกเยอะ บางทีบินๆอยู่นึกจะปล่อยก็ปล่อยลงมา แถม ยังมีความเป็นกรดสูงด้วยนะครับ ถ้าตกใส่รถแล้วทิ้งไว้รับรองสีด่างเป็นดวงเลย"เขา อธิบายยืดยาว "ขอบคุณนะคะสำหรับหมวก" หญิงสาวพูดขึ้นด้วยแววตาเป็นประกาย แล้วทั้งคู่ ก็มุ่งตรงไปยังหอดูนก หอดูนกนั้นสูงสามชั้นตั้งอยู่ทางด้านแม่น้ำเจ้าพระยา ทั้งสองเดินขึ้นบันไดไป จนถึงชั้นสาม "บรรยากาศดีเหมือนกันนะคะ โอ้โห! นกเกาะขาวเต็มไปหมดเลย" หญิงสาว พูดขึ้นด้วยสีหน้าตื่นเต้น ชายหนุ่มยังคงยืนมองไปรอบๆ ลมเย็นที่พัดมาจากแม่น้ำ ทำใหทั้งสองรู้สึกสดชื่น "ส้ม..คุณดูนกตัวนั้นซิครับมันกำลังบินคาบกิ่งไม้ไปทำรัง" เขาชี้ให้หญิงสาวดู นกปากห่างตัวหนึ่งซึ่งคาบกิ่งไม้บินอยู่ไม่ไกล แล้วนกตัวนั้นก็คาบกิ่งไปวางซ้อนเป็น รังบนง่ามกิ่งที่มั่นคงบนต้นไม้เบื้องหน้า

	เมื่อชายหนุ่มมองให้ละเอียดขึ้นเขาพบว่าที่แต่ละต้นมีการทำรังกันแล้วนับสิบรัง บางตัวก็เริ่มจับคู่ และบางคู่ก็วางไข่แล้ว เขาใช้กล้องส่องดูแล้วยื่นให้หญิงสาวดูบ้าง "ดูต้นนั้นซิครับต้นนิดเดียวมีตั้งสิบกว่ารัง ช่วงนี้ต้นเดือนธันวาคมนกก็เริ่มทยอย ทำรังวางไข่กันแล้ว" ชายหนุ่มอธิบาย "น่ารักจังเลยนะคะดูแต่ละคู่ซิคะท่าทางนกคงจะมีความสุข" หญิงสาวพูดขึ้น "เหมือนเรารึเปล่าครับ" เขาพูดขึ้นเบาๆ "ขี้ตู่" หญิงสาวพูดเหมือนกระซิบขณะที่สายตายังไม่ละจากกล้อง
	มุมมองจากหอดูนกชั้นสาม ฝูงนกมองคล้ายดอกไม้สีขาว
	ดวงอาทิตย์ยามเย็นลับหายเข้าหลังก้อนเมฆ ลมแม่น้ำยังคงพัดเอื่อย บนหอสูง เหลือเพียงสองหนุ่มสาวที่นั่งเคียงกันบนม้ายาว ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือฝูงนกกลุ่ม สุดท้ายหลายสิบตัวกำลังบินร่อนข้ามแม่น้ำกลับมายังอาณาจักรของมัน "ฝูงนกบินกลับรังน่าดูจังเลยนะคะ" หญิงสาวพูดขณะมองฝูงนก แล้วเธอก็มอง ไปรอบๆบริเวณ "ถ้านับรวมทั้งหมดน่าจะเป็นพันพันตัวเลยนะคุณ ดูซิคะขาวเต็มไปหมดเหมือน ดอกไม้เลย สวยจัง" หญิงสาวรำพึง แล้วชายหนุ่มก็พูดขึ้นบ้าง " คุณส้มเข้าใจเปรียบเทียบนะครับผมยังนึกไม่ถึงเลยเหมือนดอกไม้จริงๆด้วย เป็นดอกไม้สีขาวที่มีชีวิต เคลื่อนไหวได้ ผมว่าอารมณ์อย่างคุณน่าจะเขียนบทกวีได้" " ถ้าเป็นดอกไม้เต็มต้นแบบนี้ทำให้ส้มนึกถึงดอกพญาเสือโคร่งที่มักออกดอก สะพรั่งบนดอยสูงในยามหนาว" แล้วหญิงสาวก็ละสายตามองไปยังฟากฟ้าแสนไกล 2. วันนี้ชายหนุ่มยืนอยู่เพียงลำพัง เขาเหม่อมองไปยังฟากฟ้าแสนไกลด้านทิศ เหนือนึกทบทวนเรื่องราวในครั้งนั้นที่เขายังจำได้แม่น เพราะบริษัทหนังสือแฟชั่นที่ เขาดูแลฝ่ายศิลป์อยู่นั้นได้ไปติดต่อบริษัทที่เธอทำงานอยู่ให้สร้างเว็บไซท์ให้ เมื่อได้ รู้จักกันผ่านงานและรู้ว่าต่างก็มีความชอบคล้ายกันทั้งสองจึงคบกันเรื่อยมา ชายหนุ่มยังคงคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนรอบตัวสลัวลง ป่านนี้หญิงสาวคงกำลัง พักแรมอยู่ณ.จุดใดแห่งหนึ่งริมน้ำกกในจังหวัดเชียงรายตามโปรแกรมดูนกขี่จักรยาน ที่เชียงแสนแล้วมาล่องแพที่ท่าตอน เป็นโปรแกรมท่องเหนือประจำปีระหว่างเธอและ กลุ่มเพื่อนสนิท แต่เขาไม่สามารถไปด้วยได้กับโปรแกรมที่ต้องไปยาวถึง 6วันเพราะ งานปิดต้นฉบับที่กำลังยุ่งในช่วงใก้ลปีใหม่ ด้วยเหตุนี้หญิงสาวจึงมีอาการงอนให้เห็น และที่ทำให้เขารู้สึกว้าวุ่นใจก็เมื่อเธอบอกว่าทริปนี้ได้ให้เพื่อนชายที่เคยชอบพอสมัย เรียนซึ่งขณะนี้ไปทำงานที่เชียงรายเป็นคนคอยจัดการธุระต่างๆให้ และก็จะล่องแพ ไปด้วยกัน แม้เธอจะยืนยันนักหนาว่าเดี๋ยวนี้คิดเพียงเพื่อนเพราะต่างฝ่ายต่างมีคนรัก และเธอก็มีเขาอยู่ทั้งคนก็เถอะ..แต่หัวใจของคนทำงานศิลปะอย่างเขาก็ไม่วายร้อนรน ชายหนุ่มเดินฝ่าความสลัวลงมาแล้วเดินไปที่รถซูซูกิคาริเบี้ยนสีเขียวที่จอดเป็น เงาตะคุ่มอยู่อย่างโดดเดี่ยว เขาเปิดประตูเข้าไปนั่งและพยายามติดต่อผ่านมือถืออีก ครั้งแต่ก็ไร้ผล ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อติดเครื่องแล้วเปิดไฟหน้ารถเขาพบ ว่ามีรอยมูลนกถึงสามจุดที่กระจกและที่ฝากระโปรงอีกหนึ่งจุด แต่ชายหนุ่มกลับไม่ ใส่ใจที่จะเดินไปเช็ดออกอย่างที่เคยทำ เพราะขณะนี้จิตใจของเขาเตลิดไปยังจังหวัด เหนือสุดของประเทศเสียแล้ว...ถ้าพรุ่งนี้ไม่ทำงานบางทีค่ำนี้เขาอาจมุ่งรถสู่เชียงราย แทนที่จะกลับบ้าน
	BACK (กลับห้องเรื่องสั้น) HOME
	Get your Free Advertising...for Thai web sites only!