รายงานนกน้ำ
บางปู เสาร์ที่ 4 กันยายน 2547
ถ่ายภาพ / รายงาน พอพล นนทภา
เผยแพร่ทางเว็บ 5 ก.ย.2547


 
 

 

 
 

 
 
        เสาร์ที่ 4 กันยายน 2547  วันนี้ผมมาเปิดฤดูกาลที่บางปูเป็นครั้งแรกของฤดูกาลอพยพใหม่ แม้จะยัง
อยู่ในช่วงฤดูฝน แต่ก็พบนกชายเลนอพยพได้พอสมควร ผมไปถึงบางปูราวบ่าย 3 โมงสภาพฟ้าปิดในลักษณะ
ครึ้มฝน น้ำช่วงนั้นอยู่ในช่วงต่ำที่กำลังจะขึ้นสูง
 
 

 
 

วันนี้น่าแปลกใจเหมือนกันที่พบ นกหัวโตทรายใหญ่ ( Greater Sand Plover ) ฝูงย่อม ๆ ที่นับได้ราว 8 ตัว แต่พบนกหัวโตทรายเล็กที่มักมากพบที่นี่ได้เพียง 3 ตัว เพราะยังไม่ถึงเวลาที่พวกมันส่วนใหญ่จะอพยพ
มา สำหรับนกหัวโตทรายใหญ่ตัวข้างบนนี้ยังมีลักษณะขนแบบนกวัยอ่อน juvenile ปะปนอยู่เป็นลักษณะของ
นกในฤดูหนาวแรก 

 
 

 

นกหัวโตทรายใหญ่ ตัวนี้อยู่ในขนชุดโตเต็มวัย

 
 

 
 

นอกจากนั้นยังพบนกอีก๋อยเล็กฝูงเล็ก ๆ อีก 3 ตัวที่กระจัดกระจายกันเดินหากิน นกชนิดนี้มักพบที่บางปู
เสมอในช่วงต้นฤดูอพยพในแต่ละปี

 

 
 

        นกหัวโตหลังจุดสีทองพบได้ค่อนข้างมากนับได้ราว 30 ตัว แทบทุกตัวอยู่ในขนชุดผสมพันธุ์ที่กำลัง
ผลัดขนสู่ขนชุดโตเต็มวัย ตามปกตินกชายเลนอพยพจะผลัดขนเป็นขนชุดนอกฤดูผสมพันธุ์หลังกระบวนการ
สืบพันธุ์ในถิ่นเกิด นอกเสียจากจำเป็นต้องหนีหนาวลงมาก่อนก็จะหยุดการผลัดขนไว้ชั่วคราว ( suspension )
ในลักษณะ " หนีหนาวก่อนผลัดขนที่หลัง " ที่มักพบได้ในนกชายเลนอพยพ นกกลุ่มนี้ตอนบินข้ามสะพาน
ผมยังพบว่าขนบินส่วน primaries เส้นแรกช่วงกลางปีกแหว่งในลักษณะเพิ่งเริ่มผลัดขนส่วนนี้

 
 

 
 

นกยางเปีย ตัวนี้ " ขนเจ้าชู้ " ช่วงฤดูผสมพันธุ์ส่วนหลังเป็นสีหม่น ๆ ดูแปลกดี

 
 

 
 

นกนางนวลแกลบเคราขาวฝูงใหญ่นับได้ร่วมร้อยตัวขณะยืนพักอยู่บนหาดเลนในช่วงน้ำกำลังขึ้นโดยปะปน
ไปด้วยนกนางนวลแกลบดำปีกขาว และนกนางนวลแกลบเล็กบางส่วน

 
 

 
 
   ราว 5 โมงเย็นพอน้ำขึ้นสูงนกชายเลนบินหนีขึ้นมาพักบนฝั่ง ผมเดินตามมาดูที่บ่อน้ำกร่อยก็พบกับถนน
ที่อยู่ในสภาพเดินสะดวกเพราะถูกโรยด้วยหินอย่างดี ทั้งที่ผมคิดไว้ล่วงหน้าแล้วว่าโคลนตามพื้นคงจะติด
รองเท้าผ้าใบเป็นแผ่นหนาเหมือนอย่างที่เคยเป็นในปีก่อน ๆ เมื่อมาดูนกที่นี่ในช่วงฝน นี่คงเป็นจุดเริ่มต้น
ของการปรับปรุงทางเดินศึกษาธรรมชาติให้ใช้การได้สะดวก ซึ่งทาง WWF และบางปูได้มีโครงการพัฒนา
ให้ที่แห่งนี้เป็นสถานที่ศึกษาธรรมชาติที่สมบูรณ์แบบในอนาคต ผมเดินไปจนถึงบ่อที่มองไม่เห็นอะไรนัก
เพราะยังถูกบังด้วยต้นแสม ได้ยินแต่เสียงนกชายเลนที่คาดว่ามากพอสมควร ผมยืนอยู่ได้ไม่นานก็ต้อง
รีบถอยกลับเพราะยุงมากจริง ๆ กัดผมแบบไม่ยอมปล่อยนับสิบ ๆ ตัวทั้งแขนและขา..ถอยดีกว่ามาคราวหน้า
คงต้องพบ ก.ย.15 ยาทากันยุงมาด้วย
 
 

 
 
ในช่วงนี้ยังไม่ถึงเวลาของนกนางนวลธรรมดา " โจนาทาน " แห่งบางปู ที่นี่จึงยังดูเงียบเหงาคงอีกราวหนึ่ง
เดือนนกนางนวลฝูงแรกก็จะเริ่มกลับมา และตอไม้เหล่านี้ก็จะไม่เหงาอีกต่อไป
 
 

 

 
 

กลับหน้าแรก